منبع ايمان ارتدوكس

واژه سنّت در لغت داراى دو معناى مختلف است; اين واژه دال بر «مضمون منتقل شده» از عصرى به عصر ديگر است. همچنين اين واژه بر «روش انتقال» دلالت دارد كه مشخصه آن، ثبات نسبتاً تمام و كمال است. وجود سنّت، واقعيت مشترك همه جوامع بشرى است. تداوم معنوى جوامع با اين واقعيت تضمين مى شود كه انديشه ها، آداب و غيره همواره از نسلى به نسل ديگر منتقل مى شود. از ديدگاه دينى، باورها، شعائر، دستورالعمل هاى نيايش و سرود و غيره با دقت كم نظيرى منتقل مى شود. در اين صورت، سنّت مسيحى ايمانى است كه عيسى مسيح به رسولان بخشيده و از روزگار رسولان از نسلى به نسل ديگر در كليسا انتقال يافته است. ويژگى متمايز كليساى ارتدوكس عبارت است از وفادارى راسخ به ميراث گذشته، كه از نظر اين كليسا در سنّت خلاصه مى شود. از ديدگاه كليساى ارتدوكس، سنّت صرفاً مجموعه اى از گزاره هاى معتبر نيست بلكه حياتى است كه جامعه مسيحى را حفظ و هدايت مى كند. سنّت حيات روح القدس در كليساست كه به پيروان عيسى مسيح قوه دريافت و فهم حقيقت را مى بخشد. البته اين حيات نمودهاى عينى و ملموس دارد و در ميان عناصر گوناگون آن، كتاب مقدس، مكتوبات آباى كليسا، تعاريف عقيدتى شوراهاى وحدت كليساها و آيين عشاى ربانى داراى برجستگى بى نظيرى است. مقاله حاضر كوششى براى بيان معناى سنت و عناصر سازنده آن از ديدگاه الاهيات ارتدوكس است، تيموتى وئر (متولد 1934)، سراسقف كلانشهر و مدرس مطالعات ارتدوكس شرقى در دانشگاه آكسفورد به نگارش درآورده است................